Ölüm, şehirlerin üzerine çökmüştü 17 Ağustos’ta. Yıkıntıların altında kaybolup gitmişti hayatlar… Kurtarma görevlilerinin “Sesimi duyan var mı?” seslerine, feryatlar, acı içinde atılan çığlıklar eşlik ediyordu. O gece, apartmanların mezarlığa dönüştüğü korku ve endişe dolu simsiyah bir geceydi. Hafızalarda, yüreklerde derin izler bırakan… 17 Ağustos Marmara Depremi’nde yaşamını yitirenleri saygı ve rahmet ile anıyorum.